Putuskan saja tali harapan
Yang terikat kemas
Di lelayang angan ini
Yang tinggi di awangan
Biar lelayang itu hilang
Dibadai angin waktu
Biar lenyap berlalu
Dari ku terus biarkan
Lelayang itu tanpa hujungnya
Tanpa akhirnya di situ
Di awan tinggi membiru
Aku rela keduanya hilang
Dikeronyok ribut
Dan dijadikan kudapan nista bisu
Dari terus terawang tanpa tuju
Aku?
Pejamkan saja mataku.